Nasza geneza
Skąd pochodzi ten program
Program powstał z obserwacji, że osoby zatrudnione na etacie rzadko mają czas i przestrzeń, by w spokoju zaplanować dodatkową aktywność zawodową. Poniżej opisujemy, jak wyglądała droga do obecnej formy zajęć.
Punkt wyjścia: rozmowy z osobami pracującymi na etacie
Zanim powstał pierwszy materiał programowy, przeprowadzono wiele rozmów z osobami zatrudnionymi w różnych branżach: administracji, edukacji, produkcji, usługach. Powracał ten sam wątek. Wiele osób miało pomysł na dodatkową aktywność zawodową, ale nie potrafiło znaleźć dla niej miejsca w kalendarzu.
Problemem nie był brak motywacji. Problemem było planowanie: jak rozłożyć nową aktywność na etapy, które da się wykonać wieczorami, w weekendy albo w krótkich przerwach, bez rezygnacji z obecnej pracy i bez odbierania czasu rodzinie czy odpoczynkowi.
Ewolucja podejścia
Jak zmieniała się metoda pracy
Program nie powstał w jednej wersji. Zmieniał kształt wraz z kolejnymi grupami uczestników i ich informacją zwrotną.
Pierwsze warsztaty grupowe
Początkowo program miał formę jednorazowych warsztatów weekendowych. Uczestnicy wychodzili z ogólnym planem, ale bez narzędzi do jego cyklicznej aktualizacji w kolejnych tygodniach.
Wprowadzenie arkuszy planowania czasu
Po kilku edycjach dodano systematyczne arkusze do samodzielnego rozpisywania tygodnia. Okazało się to jednym z najczęściej wykorzystywanych elementów programu.
Rozszerzenie o pracę indywidualną
Grupa uczestników zgłaszała potrzebę rozmów jeden na jeden, dostosowanych do konkretnej sytuacji zawodowej. Tak powstała ścieżka pracy indywidualnej, opisana szerzej na osobnej podstronie.
Rezygnacja z tematów finansowych
Świadomie zrezygnowano z wątków inwestycyjnych i doradztwa finansowego, aby skupić się wyłącznie na planowaniu czasu i kroków zawodowych, czyli obszarze, w którym prowadzący mają praktyczne doświadczenie.
Filozofia pracy
Dlaczego stawiamy na małe kroki
Duże zmiany zawodowe rzadko dzieją się jednym skokiem. Częściej są wynikiem serii małych, konsekwentnych działań rozłożonych na tygodnie i miesiące. Osoba pracująca na pełen etat ma ograniczony zasób energii i uwagi, dlatego plan musi to uwzględniać od samego początku, a nie traktować jako przeszkodę do pokonania.
W praktyce oznacza to, że zamiast ogólnych haseł typu „zbuduj dodatkowy dochód”, pracujemy nad pytaniami w rodzaju: które dwie godziny w tygodniu można bezpiecznie przeznaczyć na naukę nowej umiejętności, jaki jest pierwszy możliwy do wykonania krok, i jak sprawdzić, czy tempo pracy nie zagraża jakości pracy na etacie.
Obserwacja zamiast założeń
Zaczynamy od analizy realnego tygodnia uczestnika, nie od gotowego schematu.
Dopasowanie, nie szablon
Każdy plan jest inny, bo inne są obowiązki, energia i priorytety uczestników.
Cierpliwość jako metoda
Program zakłada stopniowe budowanie, rozłożone na wiele tygodni pracy.
Ochrona obecnego etatu
Plan zawsze uwzględnia priorytet, jakim jest stabilność obecnej pracy zawodowej.
Kto prowadzi zajęcia
Zajęcia prowadzą osoby z wieloletnim doświadczeniem w doradztwie zawodowym oraz zarządzaniu projektami, które same przez pewien czas łączyły pracę etatową z dodatkową aktywnością zawodową. Nie jesteśmy doradcami finansowymi i nie udzielamy rekomendacji inwestycyjnych.
Nasze kompetencje dotyczą organizacji pracy, planowania czasu oraz budowania realistycznych ścieżek rozwoju zawodowego, które można wdrażać stopniowo, bez nagłych decyzji zawodowych.